Пры ўжыванні ядзернай зброі колькасць абпаленых (уключаючы і камбінаваныя паразы) можа скласці 60-85% усіх пацярпелых. У выніку ядзернага выбуху назіраюцца апёкі не толькі ад непасрэднага ўздзеяння светлавога выпраменьвання (першасныя апёкі), але таксама і ад шматлікіх пажараў у агмені паразы (другасныя апёкі). Апёкі могуць паўстаць пры ўздзеянні полымя невысокай тэмпературы, пры гарэнні сумесяў тыпу напалм і пирогель. Яны глыбей пашкоджваюць тканіны, таму працэс гаення працякае даўжэй. Пры значным заражэнні скуры і слізістых абалонак радыёактыўнымі рэчывамі могуць узнікаць радыяцыйныя апёкі, мелыя свае асаблівасці. Цяжар апёкаў вызначаецца не толькі глыбінёй, але і пляцам паразы (асабліва глыбокіх параз). Адрозніваюць чатыры ступені апёкаў. Апёк першай ступені характарызуецца пачырваненнем (гіперэміяй) і припухлостью (ацёкам) скуры і адчуваннем болю. Пры апёках другой ступені на здзіўленых участках скуры ўтворацца бурбалкі, запоўненыя празрыстай жаўтлявага колеру вадкасцю. Апёкі трэцяй ступені характарызуюцца некрозам (змярцвеннем) скуры. Апёк чацвёртай ступені суправаджаецца не толькі змярцвеннем скуры на ўсю таўшчыню, але таксама асмальваннем і паразай глыбока ляжалых тканін (цягліц, сухажылляў, косткі). Звычайна ў пацярпелых спалучаюцца апёкі розных ступеняў. Апёкі асобы могуць суправаджацца апёкамі вачэй; магчымыя апёкі верхніх дыхальных шляхоў.