Траўмы ад дзеяння ўдарнай хвалі дзеляцца на лёгкія, сярэднія, цяжкія і вельмі цяжкія.
Пры залішнім ціску 0,2-0,4 кг/см2 адчынена размешчаныя людзі могуць атрымаць лёгкія ўдары і кантузіі (звон у вушах, галавакружэнне і галаўны боль). Калі на адчынена стаялых людзей уздзейнічае ўдарная хваля з залішнім ціскам 0,4-0,5 кг/см2,
то ў выніку паразы сярэдняга цяжару ў іх назіраецца страта прытомнасці з наступнымі цяжкімі галаўнымі болямі, парушэннем памяці, засмучэнні прамовы і слыху. Цяжкія траўмы ўзнікаюць пры залішнім ціску ва ўдарнай хвалі звыш 0,5 кг[см2. Для іх характэрныя кантузіі ўсяго арганізма, моцны крывацёк з носу і вушэй і цяжкія пераломы канечнасцяў.
Пры ўздзеянні ўдарнай хвалі з залішнім ціскам звыш 1 кг/см2 неабаронены чалавек атрымлівае цяжкія паразы. Ад уздзеяння ўдарнай хвалі чалавека надзейна могуць абараніць сховішчы і хованкі, пабудаваныя з улікам противоядерной абароны.
Ударная хваля руйнуе будынкі і будынкі, лініі электраперадач і сувязі, сеткі камунальнай гаспадаркі.
Светлавое выпраменьванне ўяўляе сабой струмень прамяністай энергіі, якая ўзнікае пры ядзерным выбуху. Тэмпература паветра святлівай вобласці ядзернага выбуху вагаецца ад мільёнаў градусаў у пачатку святлення да некалькіх тысяч у канцы яго. Светлавое выпраменьванне распаўсюджваецца імгненна і дзейнічае кароткачасова.
Яркасць светлавога выпраменьвання нашмат мацней сонечнага, а які ўтварыўся агністы шар пры ядзерным выбуху бачны на сотні кіламетраў.
Якое дзівіць дзеянне светлавога выпраменьвання характарызуецца светлавым імпульсам, т. е, колькасцю светлавой энергіі, якая прыходзіцца за час выпраменьвання на 1
см2 паверхні, размешчанай перпендыкулярна да кірунку светлавых прамянёў.