Ногі абараняюць звычайнымі гумовымі ботамі, ботамі, галёшамі. Можна абутак абгарнуць шчыльнай паперай, па-над якой наматаць тоўсты пласт тканіны. Абараніць абутак могуць драўляныя або фанерныя дошчачкі, прывязаныя да падэшваў.

Рукі абараняюць звычайныя скураныя пальчаткі, рукавіцы, гумовыя пальчаткі (напрыклад, лабараторныя). Трыкатажныя, ваўняныя і баваўняныя пальчаткі засцерагаюць толькі ад радыёактыўнага пылу.

Гэтыя падручныя сродкі абароны добра засцерагаюць ад радыёактыўнага пылу, але не абараняюць ад ОВ. Калі да звычайных баваўняных, ваўняных, лыжных, працоўных, спартовых і іншых гарнітураў сшыць нескладаныя герметызавальныя прынады і прахарчаваць адмысловымі складамі, яны абараняюць ад пароў ОВ.

Калі на прасякнутую і прыгатаваную такім чынам адзежу яшчэ надзець прагумаваныя або брызентавыя плашчы, накідкі і плашчы з сінтэтычных плёнкавых матэрыялаў, то такі камплект будзе ўжо абараняць і ад кропель ОВ.

Вырабляць дадатковыя герметызавальныя прынады і прамакаць адзежу насельніцтва будзе па месцы жыхарства або працы (вучобы).

Месцы негерметичности адзежа (напрыклад, спартовых, лыжных, працоўных і іншых гарнітураў), у якія вольна пранікае заражанае паветра: нагрудны разрэз, каўнер, ніжні бок курткі, злучэнні рукавоў з пальчаткамі і нізу штаноў з абуткам, ніжнія і бакавыя разрэзы ў штанах- трэба герметызаваць.

Нагрудны разрэз курткі, камбінезона, пінжака герметызуюць пры дапамозе нагруднага клапана (нагрудніка), вырабленага з любой шчыльнай тканіны (мал. 29). Шыю і адчыненыя часткі галавы засцерагаюць спрошчаным каптуром (мал. 30), пашытым з баваўнянай або ваўнянай тканіны. Складаецца каптур з каўпака, падоўжаных канцоў і завязак. Замест каптура можна выкарыстаць звычайныя хусткі.